* Vluchtuitslagen 2021 *

We zijn op dit moment wat later met de berichtgeving dan dat u van ons gewenst bent.
Op dit moment zijn alle CC-Overwinnaars op de hoogte gesteld en zijn we in afwachting van hun berichtgeving zodat we deze eervol op de website kunnen vermelden.

Excuses voor het ongemak!

__________

Falckenborg-Nijhof pakken de zege op Chalons!

Vlucht: M27 Chalons en Champagne

Aantal duiven: 1141

Snelheid eerste duif: 1410 mpm

 

“Een zege met een bijsmaak…” zo spreekt Marco Klein Falckenborg. 

 

Na de zege op Issoudun, pakken de mannen in Beltrum de winst op Chalons en Champagne. Een zege met een bijsmaak zoals Marco aangeeft, ondanks dat de duiven geweldig afkwamen en 27 van de 30 zich op de uitslag wisten te vliegen.

De bijsmaak komt omdat de 1e duif ruim 3 minuten bleef vliegen bij thuiskomst. Iets wat echt nooit gebeurt, de oude duiven vallen normaal gesproken als stenen uit de lucht. De 650 had de vaart er thuis nog steeds in en vond het nodig om nog even uit te vliegen voordat ze de chip op de antenne drukte. 

Er werd gedacht dat het een jonge duif was die van de vlucht uit Weert terugkwam, maar toch landde ze op het oude duivenhok en ging eenmaal geland wel vlot naar binnen. Hiermee hield ze de eerste duif van Arnold Paalman op 0,2 meter afstand. 

 

De 650 stamt van vaderskant uit de oude lijnen van Fons Nijhof en van moederskant uit het beste van de gebroeders Leideman. Dit is niet de eerste kopprijs van deze jaarling duivin, ze staat dan ook hoog in de tussenstand voor de duifkampioen snelheid dit jaar.

 

De hele ploeg kwam goed af in Beltrum. Mogelijk een stukje extra motivatie, doordat er voor het eerst getoond werd dit seizoen voor het inkorven. Normaal gesproken worden de duiven in alle rust in de mand gedreven. Ditmaal ging het anders en mochten ze even kort bij de partners.

Dit gaf toch een stukje extra motivatie gezien het feit dat 8 duiven zich bij de top 16 weten te klasseren in de CC Achterhoek. 

In deze kopgroep veel duiven die zich dit seizoen al vaker wisten te onderscheiden.

 

Helaas voor de combinatie is het snelheidsseizoen voor de oude duiven bijna afgelopen. De duiven in Beltrum hebben er nog wel zin in. Er zullen dan ook nog een tiental uitgezocht worden voor Chateauroux en dan komt de focus op de jonge garde, dat belooft vuurwerk. 

Door: Marco Klein Falckenborg / Arnold Paalman

 

Vader en zoon ten Thije ook de snelste vanuit Weert.

 

Vlucht: J27 Weert (nog niet tellend voor het kampioenschap)

Aantal duiven: 465

Snelheid eerste duif: 1389 mpm

 

Het aantal ingekorfde duiven typeert het karakter van de vlucht vanuit Beek en Donk. Een moeizaam verloop. Gelukkig biedt de afdeling nog enkele alternatieven om onze jonge duiven aan de start te krijgen. 

 

Snelste waren wederom vader en zoon ten Thije. Op de voet gevolgd door clubgenoot Arnold Paalman en 5 duiven van vader en zoon Mulder uit Markvelde. 

 

De combinatie Rudie en Stan ten Thije hadden 9 jonge duiven uitgezocht die fit van Beek en Donk waren teruggekeerd. Totaal verrast door het overkomen van een koppeltje, toch maar even gefloten. Met een mooie zwaai liet de 21-718 zich uit het koppeltje draaien en met 1389 meter per minuut bleek hij de snelste van de CC en van de in kring Zuid gekorfde 1399 andere jongen duiven. 

 

Voor de tweede keer op rij de snelste in de CC, hoe doen ze dat?

 

Hun jonge duiven zitten op 2 afdelingen met schuifdeur en een ren. In februari werd de eerste ronde gespeend en vanaf april werd er verduisterd. 

De duiven werden een 7x afgericht tot 30 km. Afgelopen week zijn de duiven nog een 3x naar Zutphen geweest om het ritme er op te krijgen/te houden. 

 

Het winnende duifje is een kruising Joop Groenen x Jan/Bennie Rupert en werd gekweekt in het kweekhok. Het duifje draagt een Ringenrace-ring, dat bewijst dat de heren veel vertrouwen hebben in de jongen van dit koppel. 

 

Volgende week beginnen (normaliter) de vluchten voor het kampioenschap “Jonge duiven”. Hopelijk met voldoende deelname en een goed verloop. 

Door: Arnold Paalman

 

Veelbesproken Beek en Donk gewonnen door Rudie/Stan ten Thije (Hengevelde)

 

Vlucht: J26 Beek en Donk (niet tellend voor het kampioenschap). 

Aantal duiven: 880

Snelheid eerste duif: 1100 mpm

 

De start van het jonge duivenseizoen is de afgelopen jaren bijna altijd moeizaam. Met voldoende zorg en aandacht worden onze nieuwe talentjes voorbereid voor hun vlieg carrière. Ook deze Beek en Donk kende moeilijkheden voor onze jonge duiven, welke met verliezen gepaard ging. Maar genoeg hier over. 

 

De winnaar van deze vlucht (welke overigens nog niet telt voor het kampioenschap) is van de ambitieuze vader/zoon-combinatie ten Thije uit Hengevelde. 

Vader Rudie en zoon Stan zijn enthousiaste liefhebbers, welke ook enorm veel werk verzetten in de plaatselijke duivenvereniging De Witpen.

 

Er werden dit jaar circa 50 jongen gespeend, welke merendeel uit hun kwekers werden gekweekt. De jongen werden de laatste weken gedegen opgeleerd met clubgenoot Arnold Paalman. 

Het seizoen van de oude werd begonnen met 13 koppels op totaal weduwschap, waarmee Vitesse, Midfond en Dagfond wordt gespeeld. 

 

Op het kweekhok zitten bewezen vliegduiven, duiven van Joop Groenen, soort Frans Moeskops (B.) en sinds kort ook duiven van club genoot Arnold Paalman.

 

In de tuin staat een mooi vlieghok van 6 meter lang, waar Rudie zelf een prachtige ren voor het gemaakt voor de (jonge) duiven. De kwekers zitten in een kweekren. 

 

De winnende duif is gekweekt in het vlieghok komt uit een doffer van het soort Jan/Bennie Rupert / Janssen A. x 19-361, soort Joop Groenen, welke zelf een eerste prijs op de dagfond wist te spelen en als jong al eens een 2e prijs binnen CC de Achterhoek te speelde. Winnaars komen dus weer uit winnaars.

 

De ploeg is wat uitgedund, maar de heren gaan hun best doen om er een mooi jonge duivenseizoen van te maken! 

 

Door: Arnold Paalman

 

Zware Issoudun levert dikverdiende eerst seizoenszege op voor topcombinatie Falckenborg-Nijhof. 

 

Vlucht: E26 Issoudun

Aantal duiven: 377

Snelheid eerste duif: 1285 mpm

 

De vlucht van afgelopen zaterdag werd gekenmerkt door flinke snelheidsverschillen. Op deze nationale vlucht werden op de kortere en westelijkere locaties snelheden van ruim 1500 mpm genoteerd. Later bleek dat het in het oosten toch een stuk lastiger was, onder druk van de ZO wind daalde de snelheid fors. 

 

De 1e duif weet een snelheid van 1285 mpm te noteren en dat is voldoende voor de winst in de CC Achterhoek. De 2e duif meldt zich 3 minuten na de winnaar en dat is ook goed voor zilver. Een super prestatie. 

 

De 1e duif is een rechtstreekse duivin van Gert Rotman uit Deurningen Ov. uit de lijnen van zijn bekende White Sensation, welke ook op de OLR’s wereldwijd furore maken. 

De 2e duif is een duivin uit de lijnen van Fons Nijhof. Duiven die het luchtruim van de Achterhoek al jarenlang beheersen. 

 

In Beltrum wordt er alleen met jaarlingen gespeeld omdat Fons en Marco vorig jaar een samenwerking zijn aangegaan. 

Beide hebben ze een drukke baan en was er te weinig tijd voor de duiven. Nu hebben ze de krachten gebundeld en kunnen de taken verdeeld worden zodat het voor beide personen te behappen is.

 

De samenwerking werpt wel vruchten af. Vorig jaar werd er al hard gespeeld met de jonge garde. Met als belangrijkste resultaat de 2e Nationale asduif in de competitie “De Allerbeste

Het hokbestand bestaat uit duiven van Fons Nijhof, aangevuld met duiven van de gebroeders de Jager uit Blijham en van de gebroeders Leideman uit Hardenberg/Collendoorn. 

Uiteraard ook de van Loon lijnen die Marco al had zitten van Eijerkamp en enkele duiven van Gert Rotman. 

 

De duiven worden op totaal weduwschap gespeeld en waar mogelijk elke week de mand in.

Ze weten de lijn van de jonge duivenvluchten van vorig jaar voort te zetten. De trainingen aan huis zijn goed en dat geeft de combinatie ook hoop voor goede resultaten op de vluchten. 

 

Regelmatig vindt er onderling overleg plaats tussen Fons en Marco hoe we de voorbereidingen in de week gaan doen voor de volgende vlucht. 

Tevens is er regelmatig contact met Evert Jan Eijerkamp, waarmee Marco een goed en intensief contact heeft. De focus ligt dit jaar op de snelheidsvluchten, in de toekomst zal daar ook zeker de dagfond nog bij komen. Zeker als de duiven wat meer op leeftijd zijn.

 

Dit jaar hebben we te maken met een pittig seizoen, veel Noord in de wind en de snelheden liggen bijna wekelijks onder de 1500 meter. Bij deze omstandigheden is het goed voeren het allerbelangrijkste in de ogen van de beide compagnons. Ze krijgen het flink voor de kiezen en zeker voor de jaarlingen is het dan belangrijk om ze goed te laten herstellen en de motor weer snel bij te vullen.

 

Dit zal zeker niet het laatste wapenfeit van deze heren zijn. Er zijn weinig mensen die dit jaar beter spelen, het was alleen wachten op een CC overwinning, deze werd “eindelijk” op Issoudun behaald. 

 

Door: Marco Klein Falckenborg / Arnold Paalman 

 

De 262 bezorgt Gerrie Heinen (Aalten) een vrolijke vrijdag. 

 

Vlucht: M25 Chalons en Champagne 25-06-2021

Aantal duiven: 971 

Snelheid eerste duif: 1692 mpm

 

De weergoden zijn ons dit jaar nog niet goedgezind. Alsof de duivel er mee speelt, veranderen de weersvoorspellingen bijna elk weekend naar slechte omstandigheden voor onze gevleugelde vrienden. 

 

Ook in het weekend van 26 juni, waarin de wedvlucht vanuit Nanteuil gepland stond, werd er uitgeweken naar de vrijdag. Misschien niet voor iedereen de meest prettige oplossing, maar voor onze duiven dit keer wel. De vlucht werd niet gelost in Nanteuil, maar er werd uitgeweken naar Chalons en Champagne. Een goede beslissing, de duiven kwamen vlot thuis en met hoge snelheden was het concours vlot gesloten. 

 

De Aaltense liefhebbers presenteren zich dit jaar bijna elke vlucht van voren, sinds de fusie lijkt de strijd plaatselijk zo hevig (doch sportief) te zijn, dat ook in de grotere spelverbanden Aaltense duiven met enige regelmaat met de eer gaan strijken.

 

Deze vlucht was de winnaar de sympathieke liefhebber Gerrie Heinen de snelste in onze CC tegen 971 duiven. Tevens goed voor de 3e in de gehele afdeling. 

 

Dat vroege duiven je verrassen, werd hier weer bevestigd. Gerrie was nog bezig met het enten van de jonge duiven. Het piepje van de klok attendeerde hem op het arriveren van de eerste duiven. Uiteindelijk speelden 4 van zijn 15 ingekorfde duiven prijs op CC niveau. 

 

De winnaar is de 19-262, een goed presterende en klassiek gespeelde  weduwnaar welke met 15 hokgenoten het seizoen aanvangt voor Gerrie. 

De 262 speelde in zijn eerste seizoen al regelmatig kop in de sterke vereniging in Aalten, dus deze duif stond niet voor niets als 1e getekende op de poulesbrief. 

De duif heeft een ratjetoe aan voorouders, maar wel allen uit goed presterende lijnen (Faes, Espeldoorn Dokter en vd Kruk). 

 

De duiven van Gerrie presteren dit jaar goed en naar tevredenheid. 

Toch is Gerrie op zoek naar een nieuwe uitdaging. De marathon is de nieuwe ambitie, wat met zijn vakmanschap vast op een succesvol project uit zal lopen. 

 

Gerrie, van harte! 

 

Door: Arnold Paalman 

 

Hans Gelink (Eibergen) winnaar op snelle Dizy le Gros. 

 

Vlucht: M24 Dizy le Gros

Aantal duiven: 1377

Snelheid eerste duif: 1613 mpm

 

Op zaterdagavond is het altijd afwachten tot Eibergen instuurt naar Compuclub, want zoals de liefhebbers in onze CC al sinds jaar en dag weten, zitten hier enorme goede spelers voor de snelheid. In deze vereniging korven elk weekend meerdere kanshebbers voor de eindoverwinning. 

 

Ditmaal was het Hans Gelink die er met het goud vandoor ging. Hans is altijd één van de te kloppen mannen in onze cc. 

De door Hans 20 gekorfde duiven werden om 08.30 uur gelost en hadden 332 km voor de boeg. 

 

Door de melding van Marco Klein Falckenborg in de meldapp, zat Hans al gretig het luchtruim af te zoeken. Om 4 minuten voor 12 komt de jaarling “235” aangesneld en weet 1613 meter per minuut gemiddeld te bereiken. Hiermee wist hij de nr. 2 Klein Falckenborg/Nijhof en nr. 3 Arnold Paalman op voldoende afstand te houden. 

 

Voorafgaande aan de vlucht was deze doffer zijn duivin kwijt en liet hij merken liever bij de jonge duiven te landen. Nadat Hans een nieuwe (oude en gretige) duivin had getoond kwam het tot deze krachtsexplosie en dus de volle winst. Tot op heden was het pieken en dalen voor deze duif, maar voor een jaarling is het natuurlijk beloftevol. 

 

De 235 voert o.a. bloed van Ge v.d. Kemp, Fons Nijhof, Hans Vultink en Bart Bomers in zich. Louter duiven van kampioenen uit de omgeving. 

 

Een prachtige overwinning op een goed hok, Hans van harte! 
Door: Arnold Paalman

 

Kraker vanuit Vierzon gewonnen door Arnold Paalman, Hengevelde.

 

Vlucht: E24 Vierzon 19-06-2021

Aantal duiven: 355

Snelheid eerste duif: 1105 mpm

 

Waar het in de week vooraf uit leek te lopen op een vlot en makkelijk (als je daar van mag spreken met afstanden boven de 600 km), bleek Vierzon uit te lopen op een kraker van een eendaagse fondvlucht. 

 

De lossing liet wachten tot 09.45 uur, wat zou betekenen dat de duiven pas aan het begin van de avond hun thuishonk zouden bereiken. Onder lastige omstandigheden, heiig en drukkend weer met 27 graden, hadden de duiven de nodige moeite. 

 

Op de voorhand liet super kampioen Peter Janssen andermaal zien dat hij de grote man is op deze vluchten. Hij speelde met 1180 mpm de 1e en 3e nationaal in sector 3.

 

Hoopvol zitten de liefhebbers van CC de Achterhoek dan te rekenen voor een vroege constatering. 

 

Winnaar (tevens goed voor zilver) Arnold Paalman zat dan ook al een tijdje met enkele toeschouwers het luchtruim af te sporen naar een duif. Het echte zitvlees heeft hij als van huis uit snelheidspeler nog niet echt gekweekt, dus de laptop werd er al bij gehaald om de wedstrijd Duitsland – Portugal te kunnen volgen. 

Om 19.22 uur kwam dan eindelijk de verlossing, de 19-406 melde zich boven de Slotsweg. Na bijna 9,5 uur vliegen natuurlijk als een steen op de klep. Op een paar seconde gevolgd door een hokgenote. Opvallend dat deze duiven ondanks de nationale lossing toch nog weer uit de oostelijke hoek kwamen. Blijkbaar heeft de natuurlijke trek van de duiven zich dit jaar toch wat verplaatst. 

 

De winnende duivin is een duivin gekweekt door Joop Beumer, uit duiven van het soort van Paalman. “Geen echte eendaagse fondduiven, met merendeels Heremans bloed. Dit is op deze vluchten ook wel te merken, het tankje is op een gegeven moment gewoon leeg”, zegt Paalman. Ze speelde afgelopen jaar al een 1e op de Midfond en was in 2020 Duifkampioen Vitesse in de club.

 

De duiven worden op totaal weduwschap gespeeld, waarbij gezegd moet worden dat Arnold met bijna het dubbele aantal duivinnen het seizoen begint.

 

“Omdat ik mijn duiven niet spaar en ik een degelijke training verwacht van mijn duiven(Twee keer daags, vanaf 05.00 uur in de ochtend) voer ik ze stevig. Ze moeten immers elke week meerdere nachten op pad”. 

 

Hoe het seizoen er voor de rest uit gaat zien, gaan we meemaken. Voor de CC staan nog 2 eendaagse fondvluchten op het programma. Te weten Issoudun en Chateauroux. Hopelijk met een mooie deelname in ons mooie spelverband. 

 

Zegereeks voor Alois Wantia (Neede) op Nanteuil en Quievrain. 

 

Vlucht: M21 Nanteuil 29-05-2021

Aantal duiven: 1788

Snelheid eerste duif: 1209 mpm

 

Vlucht: V22 Quievrain 06-06-21 

Aantal duiven: 1622

Snelheid eerste duif: 1305 mpm

 

Er zijn weken dat je goed speelt, maar er zijn ook weken dat het super kan wezen. Alois Wantia, de sympathieke clubman uit Neede, had zulke weken. Op Quievrain ging Alois er met de overwinning vandoor tegen maar liefst 1.622 duiven, op Nanteuil werd het een overwinning tegen niet minder dan 1.788 duiven. Twee vluchten met een snelheid rond de 1200/1300 meter, er moest dus gewerkt worden. Wantia wist ook steenvroege duiven in de afdeling. Een klasse prestatie. 

 

Alois is geen grote liefhebber, maar kenmerkt zich met vroege duiven en hoge percentages op de vitesse, midfond en de eendaagse fond. 

Zijn duiven trainen in de avond vanaf 19.30 uur, als “Goeden Tijden, Slechte Tijden”. afgelopen is, mogen ze weer naar binnen. 

Daarnaast worden de duiven 2x per week op 30 km gelapt. 

 

De duiven worden na de vlucht ontsmet met het welbekende middel BS. Daarnaast wordt het water verzuurd met Forte Vita en krijgen de duiven voor de vlucht electrolieten en suikers dmv. Belgasol. Het voer komt van Versele Laga en wordt aangevuld met multimix van DHP, hennep en snoepzaad. 

 

Het hokbestand bestaat uit duiven van het soort van o.a. Johan Meulekamp, Ben Pieper en Fons Nijhof. Goed bloed verloochent zich dus niet. Ook de winnaars zijn van dit bloed. De winnaar van Quievrain was als jong al een topduifje, nu als jaarling dus ook wederom top. 

 

Het hok zelf is, zoals op de foto’s te zien, een prachtig hok met voldoende ruimte voor de duiven. 

 

Toen ik (Arnold Paalman; schrijver van dit stuk) vroeg naar de aankomst van de duif van Nanteuil, klonk het: “Ik had de duiven nog niet verwacht en was nog aan het grasmaaien”. Wederom een gemiste aankomst met een winnend resultaat. 

 

Halverwege het seizoen al twee CC overwinningen in de zak, het is Alois van harte gegund! 

 

Zondag 23 mei 2020: Sermaises

Arnold Paalman pakt 2e CC overwinning van het jaar!

Om 08:00 uur wordt het startsein gegeven en worden de 794 duiven van CC-Achterhoek gelost in het het Franse Sermaises voor de eerste eendaagse fond vlucht van het seizoen.

Voor de winnaar gaan we voor de 2e keer dit seizoen naar Hengevelde.
Daar waar Arnold Paalman ook al een Vitesse CC overwinning op zijn naam zette doet die het nu klakkeloos over op de Eendaagse Fond. Het normale intro omtrent de verzorging, voorbereiding, opwachten, etc. laten we daarbij achterwege, omdat dit reeds eerder gemeld is.

Wanneer ik Arnold de felicitaties doe omtrent zijn tweede CC overwinning via een appje, met daarbij het bericht dat hij weer aan de beurt is voor een interview voor de website is het eerste response dat ik van Arnold krijg het volgende:

“Dankje. Als je maar over de prestaties van de Vitesse vlucht zwijgt. Foei, ik heb de straatstenen er uit gelopen”

Verder in het gesprek kwam naar voren dat Arnold zijn zinnen toch eigenlijk gezet had op de Vitesse vlucht, en vervolgens wel zou kijken hoe de Eendaagse zou verlopen. Maar nadat hij zo ondermaats had gepresteerd op Quévrain diezelfde ochtend, was de moed voor Sermaises ver in zijn schoenen gezakt.

In die tussentijd zat Arnold dan ook met gemengde gevoelens te wachten op de rest van de duiven.
Echter bleek het dubbeltje een paar uur later toch de goede kant op te vallen nadat een paar minuten over 1 opeens een duif uit de goede hoek aankwam en zijn gang inzette voor de landing.

Alles was direct weer goed gemaakt, en Arnold kreeg zijn goede zin weer terug. Later bleek dat de doffer van Arnold 40mpm meer had dan de heren Mulder uit Hengevelde die een knappe 2e en 4e plaats opeisen in de CC. Het brons gaat wederom net als op Quévrain naar de Vredenaar Nils Knuth.

De winnaar van Sermaises is een doffer die afkomstig is van Dick Mensink uit Almen,  een oud club genoot van Arnolds tijd toen hij nog speelde in Lochem. Dick stond er destijds op dat Arnold uit zijn 2 allerlaatste koppels op zijn hokken wat moest uitproberen. Zo’n aanbod pak je dan vanuit je sportieve sporthart op en zo verhuisden er destijds 4 jongen naar Arnolds accomodatie.

De winnende doffer is van het soort Mensink  X Van Loon.
Dezelfde doffer stond tot afgelopen zaterdag bij de snelheid duifkampioenen in de CC en pakte vorig jaar van Bourges ook een nette prijs. Een trieste kanttekening is dat Dick helaas vorig jaar is overleden.

Arnold heeft zijn duiven afgelopen weken door de afgelasting enkele keren gelapt om zo toch de gang er op te houden. Daarnaast werden de doffers voor de eendaagse uit aparte potjes bijgevoerd en kregen de duivinnen het gewone stramien.
Het is de bedoeling dat aankomende week de Eendaagse fond gangers weer gespeeld gaan worden op Nanteuil, rust roest.

Arnold van harte gefeliciteerd met je 2e CC overwinning van dit jaar, knap werk!

 

Zondag 23 mei 2020: Quiévrain

Herman Testerink sleept afdelingsgoud naar Aalten!

De vierde vitessevlucht werd vanwege de weersverwachting van Arlon naar Quévrain verzet.
De kans dat er zaterdag gelost zou kunnen worden was minimaal.

Er werd bar weer voorspeld. Zowel Quiévrain als Sermaises werden zaterdag al vroeg in de morgen afgelast en verzet naar de zondag.
Zondag zou het een stuk beter worden en was er sprake van een kans van 80% dat de duiven gelost zouden kunnen worden. En dat bleek ook zo. Om 8:30 uur werden de duiven in vrijheid gesteld en hadden een goed vertrek.
Met de zuidwesten wind kracht 4 werd het een hele snelle race. De winnende duif maakte bijna 120 km/uur (1961 m/min.)!
De duiven kwamen in CC Achterhoek dan ook prima af en er volgde een mooi verloop voor het meeste deel van de deelnemers

Lange tijd zag het er naar uit dat Bert Stronks de eerste prijs in de CC Achterhoek zou winnen. Hij had een mooie vroege doffer, de jaarling “892”. Maar bij het lokaal aangekomen in Aalten om de klokken af te slaan was het toch Herman Testerink die maar liefst twee duiven voor de doffer van Bert wist te draaien. Zo sleepte Herman de 1e en 2e prijs van de CC in de wacht, dit met een 2-jarige duivin en een jaarling doffer.

Toen later de klokken in Lichtenvoorde ook nog open werden gemaakt bleek dat Bert Stronks de bronzen plak moest afstaan aan Nils Knuth, die 1 meter per minuut meer maakte dan die van Bert. Bert en familie hebben deze dag lang gedacht dat de winst zo goed als zeker was. Dit mocht helaas niet baten.
Bert heeft (als ik het goed heb) sinds 2 jaar weer duiven na een hele lange tijd van afwezigheid.

Hoe Herman dat geflikt heeft? Het volgende

Je hebt het weekend ervoor niet gehoord dat de vluchten zijn afgelast en gaat met de duiven in de mand naar het lokaal. Daar aangekomen verbaas je je erover dat er verder niemand aanwezig is. Dan op naar clubgenoot Wim te Hennepe om bij hem thuis te vragen hoe dat nu allemaal zit. Als je dan verneemt dat de vlucht niet doorgaat laat je de duiven die nacht in de mand en ga je ze de volgende morgen africhten vanuit de buurt van Lobith/Emmerich. Weer of geen weer.

Het weekend daarop heb je ze dan in bloedvorm. Herman ziet van zijn 73 ingekorfde duiven er 35 (bijna de helft dus) terug op de uitslag.  Een knappe prestatie!

Nu wat aandacht aan de winnares van deze vlucht.

Het betreft de ‘872 van 2019, en komt uit een kruising van de lijnen Rauw Sablon / Janssen.
Herman verteld aan de telefoon dat hij geniet van rustige duiven, die een enorm mooie uitstaling hebben met een mooie zachte pluim.

Daarom bestaat zijn hokbestand voornamelijk uit duiven van het Janssen soort.
Deze lijn voldoet volgens hem het meeste aan zijn verwachting.
Grappig feitje; Hermans duivenbestand bestaat voor 90% uit staalogen.
Waarom dat zo is? Omdat hij dat het allermooiste vindt.
Genieten van goed uitziende duiven die voldoen aan het plaatje dat Herman in zijn hoofd heeft is het allermooiste van de duivensport, prestaties zijn een leuke meegenomen troost, maar is niet de reden waarom Herman duiven heeft.

Uit de moeder van de ‘872 komen meerdere bruikbare duiven, haar nestbroer bijvoorbeeld ( de ‘871) is vorig jaar op alle Vitesse vluchten als 1e getekende de mand in gegaan en heeft voor Herman leuke prijzen weten te winnen verteld hij.

Normaal gesproken wordt er alleen gespeeld met de doffers, maar omdat vorig jaar de duiven niet echt ‘getest’ zijn door het Corona gebeuren heeft Herman besloten dit jaar ook maar met de duivinnen te spelen, om te zien of de lijnen wel goed zitten. Dit valt hem tot nu toe nog absoluut niet tegen.

Herman van harte gefeliciteerd met zowel de overwinning in CC Achterhoek als in de Afdeling!

Op de foto Bert Stronks (links) met Herman Testerink (rechts).

Vrijdag 7 mei 2021: Dizy le Gros.

Stefan Breuer geeft de gehele afdeling het nakijken.

Het is 11:30 wanneer de duiven worden gelost in het Belgische Dizy le Gros en er staat een noord-westen wind.

Dit maal blijft de CC overwinning niet binnen de Nederlandse erfgrens, maar moeten we bij onze Oosterburen op bezoek. Het is de Vredenaar Stefan Breuer die deze week het hoogste podium mag betreden, en er vandoor gaat met deze eervolle vermelding.

Stefan verteld dat hij vaak bezoekers heeft wanneer zijn duiven terugkomen van de vlucht. De aankomsten kun je er goed overzien en zo ook de hoek waar de duiven uitkomen. Wanneer ze uit het noorden komen, kan hij topprijzen vergeten. Komen ze uit het zuiden of westen, dan houdt Stefan Compuclub aandachtig in de gaten.

Stefan kweekte vorig  jaar een 60 stuks jongen en deze hebben het gehele jonge duiven programma gekregen. Dit jaar heeft hij er ook ongeveer 60, maar nu een 30 stuk voor de natour, verduisterd.

De duivinnen van de doffers mogen op de dag van de vlucht ‘s ochtends baden, en op dat moment worden de hokken schoongemaakt. De duivinnen komen vervolgens naar het vlieghok en blijven daar tot de doffers arriveren, en worden daar gevoerd met goed voer en hennep.

Wanneer de eerste doffer arriveert, horen de duivinnen het piepen van de antenne, en dit wordt direct door de duivinnen opgepikt. Ze kijken als een gek uit naar de arriverende doffers.

De winnende duif is een duif die afkomstig is van Dr. Fernand Marien ui België.
Zijn grootvader is een zoon van Olympic Tommeke (Olympiade duif met 9x een 1e prijs)
Zijn grootmoeder is een dochter van Floralie (Topkweekster bij Dr. Marien), zij is weer dochter van Florian met 7x een 1e prijs.

Stefan verteld dat hij 3 broers van bovengenoemde koppeling heeft zitten, allen van 2018 (‘459, ‘484, ‘485).
Het toeval bestaat dat deze 3 jongens behoorlijk wat prijzen weten te winnen met elkaar:

Enkele kopprijzen van de broers :

1e      Dizy le Gros    21600    duiven
31e    Dizy le Gros    21600    duiven
1e      Tongeren         9174    duiven
1e      Dizy le Gros      2680    duiven
2e      Vierzon            3850    duiven
5e      Chateaudun     1114   duiven

De ‘459 vliegt fatsoenlijke prijzen maar kan zijn 2 andere broers niet bijhouden. Stefan hoopt dat hij net zo goed wordt als zijn broers.
Op Dizy le Gros pakt de ‘484 de 31e plaats van de 21600 en vliegt de ‘485 er met het goud vandoor.
Stefan zag na het arriveren alleen de staart van de ‘485 want deze vloog met hoge snelheid direct het hok in.

De duiven trainen momenteel goed aan huis en zijn in een goed humeur.

Verder verteld Stefan dat diverse liefhebbers opzoek waren naar zijn gegevens, maar deze niet ergens vandaan konden halen.  Het verzoek of ik deze even hier wou delen voor diegene:

Stefan Breuer
Doemern 16
48691 Vreden
02564/2591

Stefan van harte met de overwinning van zowel de CC als de gehele Afdeling 9!

 

Zaterdag 1 mei 2021: Quievrain.

Arnold Paalman geeft masterclass weg op Quievrain.

Even voorstellen. Mijn naam is ‘Mazati Haas’,  ik bevind me op dit moment in het Belgische Quievrain.  De klok slaat op 9.59 uur en aan alles om mij heen kan ik merken dat mijn mand zodadelijk open wordt gegooid, en ik mijn vlucht huiswaarts kan gaan maken.

Naast mij zie ik een aantal mede mand genoten die nog fijn ontspannend op het karton liggen. De één met een open vleugel, de ander met de ogen half gesloten.

Maar ik niet, ik verplaats mij van achter in de mand naar de opening zodat ik mij, bij het opengaan van de mand, direct voor in het peloton kan vestigen en wie weet nog eens een poging kan gaan doen om er fijn alleen tussen uit de knijpen om zo snel mogelijk weer thuis komen. Ik ga er vandaag alles aan doen om snel bij het baasje te zijn zodat de eerste pinda’s voor mij zijn. Je weet tenslotte hoe het spreekwoord luidt: “De vroegste vogels vangen de dikste wormen”

“..2…1… LOS!”    En ja hoor ik wist het wel, daar open ik mijn vleugels en vlieg ik als 1e de mand uit, ik had een superstart. Wanneer ik hoog aan de hemel mijn ereronde vlieg zie ik onder mij dat de rest van de duiven moeite nog besparen hun weg banen door alle veren heen om ongeschonden het luchtrijk op te kunnen zoeken.

Het is nu iets over 1 gok ik, en ik vlieg al lange tijd alleen richting huis, maar daar in de verte zie ik mijn hok staan, wat fijn! Ik ben weer thuis…

Daar staat in de tuin in Hengevelde dan ook Arnold Paalman, een jeugdige liefhebber met zijn 31 jaar jong die zo enorm zenuwachtig is, dat zijn vriendin Nienke en zijn schoonvader er tegelijkertijd ook weer zenuwachtig van worden.

De aanloop was wat onzeker, vorige week zaterdagavond mistte Arnold nog 7 duiven, waaronder de eerste 2 duiven van de eerste vlucht. Vandaag waren deze dan gelukkig allemaal wel bijtijds thuis en hadden er zelfs enkele gewoon prima prijs. De duiven voelden bij inkorven wel prima aan, maar dat is nog nooit een garantie voor een goed resultaat geweest.

Toen Arnolds 1e getekende om 13.07 zonder tijd te verspillen aan kwam zetten, was het dan ook blijdschap alom. Zijn 2e duif was zijn 2e getekende (stond ook 1e in de Vitesse duifcompetitie van kring Zuid). We kunnen gerust zeggen dat op moment van schrijven Arnold er op het aangewezen kampioenschap van de CC geen doekjes omwikkeld en de te kloppen man is!

De winnares is een duivin van Arnolds goede vriend Marco Zandvoort die ingespeeld is op de taartvluchten in 2019.

Ze speelde vorig jaar o.a. een 1e en 10e in de afdeling. De eerste vluchten dit jaar was ze al goed op tijd en stond ze bij de eerste 10 duifkampioenen in de CC na 2 vluchten. Ze is een kleindochter van het Haasje met 2x 1e tegen 12.000 duiven.

De duiven trainen bij Arnold momenteel nog 1x per dag en daar komt bij de koude omstandigheden nog geen verandering in.

Arnold nogmaals van harte gefeliciteerd met plek 1 t/m 5 in de CC!

 

 

Zaterdag  24 april 2021:  Burdinne.

Hans Vultink pakt 2e vitessevlucht van seizoen 2021.

Een week vliegt voorbij, we zijn alweer toe aan de 2e vitesse vlucht, ditmaal vanaf het Belgische Burdinne.

De duiven zijn op deze nog frisse morgen gelost om 10.00 uur met een kalme NO wind. Hans Vultink heeft zich ruim op tijd geïnstalleerd in zijn serre. De verwachting is dat de eerste duiven iets na half één hun hok zullen bereiken.

Hans is niet helemaal gerust op een goed resultaat, bij de laatste training van de vliegduivinnen was er weer eens een roofvogel in het koppel gekomen. Pas na een half uur kwamen de eerste duivinnen alleen of met een paar hokgenoten terug, dit duurde tot ver in de avond tot dat er nog 1 duivin weg was.

Later op de avond werd Hans gebeld door iemand uit Groenlo dat hij een duif gevonden had op de weg, het bleek de laatste duivin van Hans te zijn, die zich had vervlogen tegen een auto. Treurig van deze mooie jaarling duivin. Maar een veel komend probleem waar we helaas allemaal mee te maken hebben.

Hans was er dan ook niet zeker van dat de duivinnen snel binnen zouden lopen.

Dan komen er uit de goede richting 2 duiven aan, de eerste valt gelukkig direct op de klep en gaat snel naar binnen, de ander blijft echter vliegen, land dan op de ren, blijft treuzelen en loopt pas na ruim 2 minuten binnen in haar afdeling. De winnende duivin, de 19-1317354 wordt geklokt op 12.34.43 uur en al snel blijkt dat ze de eerste prijs wint in Eibergen tegen 321 duiven. Toch bijzonder want ook van de eerste vlucht wint ze de eerste prijs in de vereniging, toen tegen 304 deelnemende duiven en ze behaalde de 6e plaats in CC Achterhoek tegen 2298 duiven.

’s-Avonds blijkt wanneer alle lokalen van de CC Achterhoek hun uitslagen hebben ingezonden dat ze ditmaal zelfs de overwinning behaalt van de CC Achterhoek, deze keer waren er 2490 duiven gezet door precies 100 deelnemers. Beter kun je als duif niet beginnen met 2x een 1e prijs. Een duivin die laat zien dat ze uit het juiste hout gesneden is.

De duivin is voor het overgrote deel gefokt uit Leo Heremans duiven. De ouders van deze duivin zijn afkomstig van de helaas vroeg overleden Jan Harder uit Klazienaveen. Een liefhebber waar Hans goed bevriend mee was en elk vluchtweekend contact mee had.

De duivin is een wat later gefokt jong, werd alleen op de natour in 2019 gespeeld maar kwam al wel in de vliegploeg voor 2020, kwam met de oude duiven maar langzaam op gang maar op de natour werden 5 goede prijzen gewonnen van 5 keer inkorven.

Dit jaar maakte ze het vertrouwen volledig waar door tot nu toe het nieuwe seizoen steengoed te beginnen.
Wel gaan de credits niet alleen naar Hans Vultink maar ook naar zijn hokverzorger Hans Gelink, je zou gerusts kunnen zeggen dat Hans Gelink de juiste ‘feeling’ wel in de vingers moet hebben, want goede duiven hebben is 1.  Maar de cirkel moet wel geheel compleet zijn.

Net zoals op de eerste vlucht moesten combinatie  Falckenborg-Nijhof het doen met een 2e en 3e plek.
Een uitgebreidt intervieuw van deze 2 grootmeester lonkt, alleen is de vraag : “Wanneer?”

Hans (en Hans) , gefeliciteerd met deze knappe overwinning!

Zaterdag 17 April :   Tienen

Cees van Rijs eist de eerste overwinning op van 2021!

Na een lange winterstop is het duivenseizoen toch echt van start gegaan, en hopen we allemaal op een mooie vroege duif met als beloning een rapportage op de website van onze CC-Achterhoek.

Het is  17 April en in onze CC zitten 94 deelnemers vol spanning in hun tuin.  Turend naar de lucht, want een ieder heeft het gevoel dat zijn duiven goed door de winter zijn gekomen en er momenteel nu goed opstaan.

Zo ook Cees van Rijs, een liefhebber die met zijn 85 jaar nog steeds bloedfanatiek is in de duivensport.
Ook Cees zat in de tuin te wachten op zijn 8 duiven die hij had ingekorfd in Aalten, maar Cees moest om half 1 de fiets op voor een begrafenis. Wat moet dat moet, maar het knaagt toch aan je als je je duifjes niet kunt zien terugkomen.  Het lukte hem om nog 10 minuutjes te rekken, maar om 10 over half 1 moest Cees toch echt zijn fiets uit de schuur halen om naar de begrafenis te gaan. Het zal je dan ook niet verbazen dat op het moment van het sluiten van de schuurdeur zijn vrouw zegt: “Cees er komt een duif van je aan”, waarop Cees in eerste instantie zei “Dat kan nog niet, veels te vroeg”. Dat bleek toch niet zo te zijn en de 16-1158195 stond op de klok. Cees vertelde mij dat hij blij was toen hij op weg ging naar de begrafenis, hij had er tenslotte nog mooi eentje zien vallen. Later in de club tijdens het afslaan bleek dat Cees een behoorlijk vroege duif gedraaid had. Een duif die nog wel eens kans maakte op de CC-overwinning, maar dan is het vaak nog even afwachten op de grootmeesters van de andere verenigingen.

Echter bleek het uiteindelijk allemaal goed te zitten en pakt Cees de eerste overwinning op van 2021.

De 16-1158195 is een opvanger die als jong meerdere malen bij Cees aan hok kwam, maar Cees wou haar eigenlijk helemaal niet. De duif is van origine afkomstig van Marco klein Falckenborg.  Nadat Marco de duif nog een keer heeft opgehaald en zij weer bij Cees terecht kwam is het eigendomsbewijs toch maar verwisseld van eigenaar en is ze bij Cees in de vliegploeg gekomen. Niet geheel onverdienstelijk, want ze vloog als jong 6 op 6 en als jaarling 6 op 7. Momenteel is de ‘195 vaandeldrager op het hok van Cees want ze heeft al meerdere 1e prijzen en kopprijzen weten te behalen in Aalten. Maar dit was volgens Cees toch wel zijn mooiste prestatie! Wat opvallend is is dat Falckenborg-Nijhof een 2e en een 3e speelt in de CC. Marco is dus geklopt door een duif van eigen hok.

Cees nogmaals proficiat!